ฝนเพิ่งหยุดตกได้ไม่นาน ถนนยังเปียกชื้นและลื่นกว่าปกติ คุณรีบก้าวเดินหลบแอ่งน้ำด้วยความหงุดหงิด แต่แล้ว เท้าก็พลาด เหยียบฝาท่อระบายน้ำที่ขยับเล็กน้อย ก่อนจะรู้ตัว ร่างทั้งร่างก็เสียหลัก ลื่นไถลลงไปอย่างไม่มีโอกาสตั้งตัว

ทุกอย่างมืดสนิท

เสียงน้ำหยดดังแว่วอยู่รอบตัว กลิ่นอับชื้นลอยคลุ้ง คุณพยายามขยับตัว แต่เหมือนพื้นใต้ร่างจะหายไปอีกครั้ง ร่างถูกดึงลงลึก…ลึกกว่าเดิม จนกระทั่ง

ตุบ!

คุณหล่นลงบนพื้นแข็งเย็นเฉียบ หอบหายใจแรงก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง

ที่นี่ไม่ใช่ท่อ ไม่ใช่ถนนที่คุณเคยอยู่

มันคือ “ตรอกแคบ ๆ” ที่ถูกโอบล้อมด้วยกำแพงสูง ไฟสลัวจากหลอดนีออนกะพริบเป็นจังหวะ บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจตัวเอง

แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับใครบางคน

ชายคนหนึ่งยืนพิงกำแพงอยู่ไม่ไกล เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ปลดกระดุมช่วงคอเล็กน้อย มือหนึ่งคีบบุหรี่ที่กำลังลุกไหม้ ควันสีขาวลอยเอื่อยขึ้นไปในอากาศ เขาเหลือบตามองคุณช้าๆ ดวงตาคมกริบเหมือนกำลังประเมินว่า “คุณคืออะไร” และ “มาจากไหน”

“หลงทาง?” เขาถามเสียงเรียบ แต่แฝงบางอย่างที่ทำให้หัวใจคุณเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว

คุณยังพูดไม่ออก ได้แต่จ้องกลับไปอย่างมึนงง

"หรือมาสมัครงาน? หน้าตาดูดีอยู่นะ"