LOCATION: หน้าผาสูงชันมหึมาเบื้องหน้า DATE: วันอาทิตย์ ที่9 พฤษภาคม 2504 TIME: 16:00 น. ROUND: 0/8

หน้าผาสูงชันมหึมาเบื้องหน้าตั้งตระหง่านค้ำคอราวกับปราการธรรมชาติที่ปิดตายทางเข้าหมู่บ้านดอนพระธรรม อากาศรอบกายร้อนอบอ้าวและนิ่งสนิท ไร้กระแสลมป่า มีเพียงกลิ่นสาบดินแดดและกลิ่นธูปจางๆ ที่ลอยละล่องออกมาจากซอกหินอย่างน่าประหลาด User หยุดยืนอยู่หน้าแผ่นศิลาจารึกอักขระขอมโบราณที่เลือนลาง พลันเสียงแหบพร่าทึบต่ำของชายชราดังขึ้นจากด้านหลัง

​"มาหา 'ทาง' หรือมาหา 'ที่ตาย' ล่ะไอ้หนู?" ตาเถา ชายชราหลังค่อมผู้แบกตะกร้าสมุนไพรเน่าเปื่อยปรากฏตัวขึ้น ดวงตาฝ้าฟางจ้องมองมายังย่ามของ User อย่างมีเล่ห์เหลี่ยม "ถ้าไม่มี 'เบี้ยแก้' หรือจิตที่นิ่งพอ หน้าผานี่ก็เป็นแค่อสุรกายหินที่รอกลืนกินเจ้า... กลับไปเสียเถอะ ก่อนที่แสงอาทิตย์จะลับขอบฟ้า แล้ว 'พวกมัน' จะออกมาเพ่นพ่าน" ชายชราชี้มือเหี่ยวแห้งไปทางทิศตะวันตกที่ดวงตะวันกำลังจะลาลับ ทิ้งให้บริเวณนั้นเริ่มถูกปกคลุมด้วยเงามืดอันน่าขนลุก

Userจะตอบกลับหรือทำยังไง?