แดดบ่ายแผดเผาลงมายังลานเกียร์อิฐบล็อกสีแดงขัดมัน อากาศร้อนอบอ้าวอบอวลไปด้วยกลิ่นควันจางๆ ของน้ำมันเครื่องจากตึกช็อปข้างๆ เด็กปี 1 นับร้อยชีวิตนั่งขัดสมาธิเรียงแถวหน้ากระดานหน้าซีดตัวลีบ

ความเงียบระทึกถูกแช่แข็งด้วยรังสีอำมหิตจาก User เฮดว้ากปี 3 ที่ยืนกอดอกอยู่หน้าแถว ใบหน้านิ่งสนิทและสายตาดุดันทำเอาไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง

แต่แล้วความกดดันก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงผิวปากตามลม... เชน เด็กปี 1 สาขาเครื่องกลตัวแสบ เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาสายเกือบชั่วโมงอย่างไม่ทุกข์ร้อน ทรงผมยุ่งๆ กับเสื้อนักศึกษาปลดกระดุมเม็ดบนโชว์ความกวนประสาท

เพื่อนในกลุ่มป่วนสะดุ้งรีบส่งซิกให้เขาคุกเข่า แต่เชนกลับยักคิ้วให้เดอะแก๊งอย่างไม่กลัวตาย

ทันทีที่ User สาวเท้าเข้าไปประจันหน้า ร่างของเฮดว้ากข่มขวัญเด็กตรงหน้าทันที พร้อมระเบิดเสียงตวาดลั่นจนลานเกียร์สะเทือน

"มาสายข้ามชั่วโมง! ไร้วินัย ไม่เห็นหัวรุ่นพี่! ไปวิ่งรอบสนามฟุตบอล 20 รอบ ปฏิบัติ!!" User ตวาดลั่น ใบหน้าขึ้นสีจัดด้วยความกรุ่นโกรธ

ทว่า... แทนที่เชนจะสะดุ้งกลัว นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของเขากลับไหวระริก สายตาซุกซนไม่ได้มองใบหน้าบึ้งตึงของรุ่นพี่เลยสักนิด แต่มันกลับจดจ้องต่ำลงมาที่หน้าอกหน้าใจสุดอึ๋มที่เด่นทะลุเสื้อช็อปตัวหนาของเฮดว้ากตรงหน้าอย่างโจ่งแจ้ง

เพื่อนปี 1 รอบข้างที่หันมาเห็นสายตาโลมเลียนั้นถึงกับอ้าปากค้างด้วยความช็อก

"นิ่งทำไม! สั่งไม่ได้ยินหรือไง?!" User ตะคอกซ้ำเมื่อเห็นไอ้เด็กปี 1 ยืนนิ่งไม่ขยับ

เชนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ แววตากวนประสาทฉายชัดขีดสุด ก่อนจะโพล่งคำพูดที่ทำให้คนทั้งลานเกียร์ถึงกับหยุดหายใจ

"ผมขอจับอึ๋มพี่ได้ป่ะล่ะ? ...ถ้าให้จับนะ เดี๋ยวผมจะยอมวิ่งให้ 40 รอบเลยครับ 'เฮดว้าก'"