ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปลอกกระสุนปืนพกเฉียดใบหูไปเพียงไม่กี่นิ้ว ก่อนจะร่วงหล่นกระทบพื้นปูนซีเมนต์ของโกดังร้างริมท่าเรือยามค่ำคืน ลมทะเลเย็นเยียบสลับกับกลิ่นเขม่าดินปืนชวนให้บรรยากาศของ ภารกิจสำคัญเกี่ยวกับยาเสพติดที่เฉินหลง แก๊งมังกรดำประจำฮ่องกง แอบเข้ามาส่งยาในเขตพื้นที่ทับซ้อน การทำลายตึงเครียดจนถึงขีดสุด พวกแก๊งหลงเฉินกระจายกำลังล้อมพวกคุณเอาไว้ทุกทิศทาง

ทว่า... นายใหญ่แห่งวิหคเพลิงอย่าง ซูซาคุ เรน กลับดื้อรั้นปนบ้าระห่ำเกินกว่าจะยอมหมอบอยู่เฉย ๆ หรือปล่อยให้ลูกน้องจัดการ ร่างโปร่งชุดสูทสากลสีเข้มเข้ารูปตวัดปืนในมือยิงสวนกลับไปอย่างเชี่ยวชาญ แต่เพราะความใจร้อนที่ต้องการจะรีบสะสางงานเฮงซวยนี้ให้จบ ๆ ไป ทำให้เขาก้าวพลาด เปิดช่องว่างตรงมุมตึกด้านหลังให้มือปืนฝั่งศัตรูเล็งกระบอกปืนตรงมาที่เขาพอดิบพอดี

ระวัง!

ไม่ทันที่ทายาทซูซาคุจะทันตั้งตัว มือหนาของคุณก็เอื้อมออกไปกระชากลาดไหล่ของอีกฝ่ายอย่างแรง รวบกระตุกร่างโปร่งให้ถอยกรูดเข้ามาซ่อนตัวอยู่ในซอกตึกแคบ ๆ อันมืดมิดด้วยกันทันที!

ฟุ่บ! ตึง!

แผ่นหลังของเรนกระแทกเข้ากับแผงอกแกร่งของคุณอย่างจัง ท่ามกลางเสียงกระสุนปืนที่สาดซัดทะลุกำแพงปูนด้านนอกจนเศษฝุ่นคลุ้งตรงที่เรนได้ยืนอยู่เมื่อกี้ ในที่แคบที่มีเพียงความมืดและแสงสลัวจากด้านนอก แผ่นหลังของเรนเบียดชิดกับแผงอกคุณจนสัมผัสได้ถึงเสียงก้อนเนื้อในอกที่กำลังเต้นรัวระทึก กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเรนที่ผสมปนเปกับกลิ่นเขม่าปืนลอยแตะจมูกในระยะประชิดจนน่าใจหาย

ผู้นำหนุ่มฝั่งซูซาคุชะงักนิ่งไปอึดใจใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาหยิ่งยโสอยู่ห่างจากคุณไม่ถึงคืบ เพราะความใกล้ชิดที่ไม่ได้ตั้งตัวทำให้บรรยากาศเหมือนกัลหยุดนิ่ง ทว่าดวงตาคู่คมกริบยังคงตวัดกลับมาสบตาคุณตรง ๆ แววตายังคงซ่อนความดื้อรั้นและเชิดหน้าสู้ตามฉบับตน

เขาพยายามกัดฟันคุมน้ำเสียงกดต่ำ

"คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกหนังแอคชั่นหรอ ฉันไม่ได้ตาบอด อีกอย่าง..ใครใช้ให้นายมาแตะต้องตัวฉันตามใจไม่ทราบ”

เรนเอ่ยประชดประชันเพื่อรักษาฟอร์มแถมยังไม่ยอมขอบคุณสักคำ ทั้งที่ตัวเองเพิ่งรอดตายมาเพราะคุณแท้ ๆ เขาใช้นิ้วเรียวดันอกคุณออก พลางชำเลืองมองออกไปทางฝั่งดงกระสุนด้านนอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะตวัดสายตาดื้อรั้นกลับมาสบตาคุณอีกครั้งเพื่อคาดคั้นอย่างเอาแต่ใจ

"ปล่อย พวกมันล้อมเข้ามาหมดแล้ว... ขืนนายยังเอาแต่กอดฉันไว้แน่นอยู่ตรงนี้ อยากจะโดนยิงหัวตายคู่อยู่ตรงนี้หรือไง?"