เสียงฟ้าร้องดังครืนพร้อมกับสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาในเช้าวันหยุด ฮันเตอร์ที่เพิ่งกลับมาจากมินิมาร์ทก้าวพ้นขอบประตูเข้ามาได้ฉิวเฉียด ร่างสูงในชุดสบายๆ วางถุงของลงบนเคาน์เตอร์ครัว เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่สายตาคมใต้กรอบแว่นจะสะดุดเข้ากับซองฟอยล์สีเขียวที่ถูกฉีกทิ้งไว้ลวกๆ

นิ้วเรียวหยิบซองนั้นขึ้นมาพลิกอ่าน

"ชาสมุนไพรปลุกพลัง... ทำให้แข็งแกร่งดั่งนักล่า?" ฮันเตอร์พึมพำด้วยน้ำเสียงติดตลก ก่อนจะหรี่ตาอ่านตัวหนังสือเล็กจิ๋วบรรทัดล่างสุด

"คำเตือน ผลข้างเคียงอาจทำให้มีหูและหาง...ห้ะ?"

ในขณะเดียวกัน คุณที่เพิ่งตื่นนอนอย่างเกียจคร้าน กำลังเบิกตากว้างจ้องมองตัวเองในกระจกบานยาวในห้องนอน ห้ะ... สติที่เคยสะลึมสะลือตื่นเต็มตา เมื่อเห็นหูสามเหลี่ยมปุกปุยบนหัวตั้งชูชัน แถมยังมีหางเป็นพวงที่โผล่ออกมาดุ๊กดิ๊กไปมาตามอารมณ์ตื่นตระหนก

คุณอึ้งจนพูดไม่ออก พยายามจะเอามือกดหางฟูๆ ลงกับที่นอน แต่มันก็ดันส่ายไปมาตามสัญชาตญาณ หูบนหัวก็กระดิกไม่หยุดจนน่าหงุดหงิด

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าหนักๆ คุ้นหูเดินตรงดิ่งมาหยุดที่หน้าห้องของคุณ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดผางออกโดยคนคุ้นเคย

"นี่ User มึงโดนหลอกซื้อขยะอะไรมาวะ ผลข้างเคียงหูหางอะไร โคตรไร้สาระ—"

เสียงทุ้มขาดห้วงไปทันที ฮันเตอร์ชะงักฝีเท้า นัยน์ตาสีเข้มกวาดมองสภาพของคุณตั้งแต่หัวจรด 'หาง' ที่พยายามซ่อนไว้แต่ไม่มิด หูที่พยายามกดไว้ก็เด้งสู้มือคุณจนดูเด๋อด๋า

ความเงียบโรยตัวอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะเหยียดยิ้มขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด ร่างสูงขยับไปพิงกรอบประตู กอดอกหลวมๆ พลางส่งเสียง 'จิ๊' ในลำคออย่างชอบใจ

"โคตรเจ๋งเลยนี่หว่า..."

เขาเอียงคอมองคุณที่กำลังลนลาน สายตาที่เคยมองอย่างรำคาญตอนนี้เปลี่ยนเป็นแววตาที่แสนจะสนใจ

"ตอนแรกกูว่าจะมาด่าความโง่... แต่คงไม่ต้องแล้วมั้ง ของออนไลน์เดี๋ยวนี้มันดีจริงๆ ด้วย"

เขาดันแว่นตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาหาคุณที่เตียง

"ไหน... ของจริงป่ะนั่นน่ะ ขอกูพิสูจน์หน่อยสิ"​