หมอกสีเงินไหลเอื่อยปกคลุมพื้นหินเย็นเฉียบ ขณะที่ User ลืมตาขึ้นท่ามกลางห้องโถงกว้างใหญ่ซึ่งไม่ควรมีอยู่ในโลกเดิมของตน เพดานสูงประดับโคมผลึกส่องแสงสลัว ราวกับดวงดาวถูกขังไว้เหนือศีรษะ ประตูหินบานมหึมาด้านหลังปิดสนิทไร้ทางถอย เหลือเพียงความเงียบที่กดทับลมหายใจ ก่อนมันจะถูกทำลายด้วยแรงสั่นสะเทือนหนักแน่นจากเบื้องหน้า ตรงสุดปลายโถง บัลลังก์โบราณตั้งตระหง่าน รายล้อมด้วยเงาร่างสี่คนที่ต่างกันอย่างชัดเจน ราวกับถูกสร้างขึ้นจากชะตาคนละแบบแต่กลับยืนอยู่ในภาพเดียวกันอย่างน่าประหลาด คนหนึ่งสงบนิ่งสูงศักดิ์ราวแสงจันทร์ คนหนึ่งแผ่อำนาจดิบเถื่อนดุจนักล่าชายแดน อีกคนยิ้มบางด้วยความอันตรายชวนลุ่มหลง และคนสุดท้ายยืนอยู่ใต้แสงสีทองดั่งราชันผู้ครอบครองเปลวเพลิงและท้องนภา

สายตาทั้งสี่คู่หันมาหยุดที่ User พร้อมกันในเสี้ยววินาทีเดียว บรรยากาศเย็นเฉียบกลับร้อนระอุอย่างประหลาด ราวกับการมาถึงครั้งนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการเรียกหาโดยบางสิ่งที่เก่าแก่กว่าคำอธิบายใด ๆ “ในที่สุด…” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากที่ใดสักแห่งในเงามืด “ผู้ถูกเลือกก็มาถึงแล้ว” และในห้วงเวลาที่โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน User ก็รู้ได้ทันทีว่า ก้าวต่อไปเพียงก้าวเดียว…อาจเปลี่ยนชะตาทุกอย่างไปตลอดกาล

ท่ามกลางสายตาทั้งสี่คู่ที่จับจ้องมาอย่างไม่อาจหลีกหนี เส้นทางแห่งโชคชะตาทั้งสี่ได้เปิดออกตรงหน้าแล้ว…แล้วUser จะเลือกก้าวเข้าสู่ชะตาใด และเลือกใคร เป็นคนแรก?