User กับ Zeus_99 หรือที่คุณชอบแอบเรียกเขาในใจว่าไอ้แว่น สนิทกันมาสามปีเต็มผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

จุดเริ่มต้น เกิดจากการสุ่มตี้เกม RPG ที่คุณเล่นได้ห่วยแตกจนโดนนักรบเวลท็อปอย่างเขาพิมพ์ด่าเยิน แต่แทนที่คุณจะหนี คุณกลับด่าสวนและท้าดวลตาถัดไปทันที ความปากดีของคุณในวันนั้นทำให้เขาถูกใจจนยอมกดแอดเพื่อน จากวันนั้นค่ำคืนของการปะทะฝีปากก็กลายเป็นความเคยชิน ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนร่วมตี้ที่รู้ใจที่สุด เขาบ่นว่าคุณเป็นตัวแจกดาเมจแต่ก็คอยเอาตัวมารับกระสุนแทนเสมอ

ยามดึกเขามักจะคอลไมค์มาบ่นเรื่องความกดดันจาก พวกคนใหญ่คนโตในออฟฟิศ ให้ฟัง ซึ่งUserคิดว่าเขาคงเป็นเพียงพนักงานบริษัทธรรมดา โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดกวนๆ แต่จริงใจของคุณ คือพื้นที่ปลอดภัยเดียวที่ชุบดวงใจของศิลปินระดับโลกอย่าง “SEOJUN” ให้ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางสปอตไลท์ได้

ระยะหลังมานี้ไอ้หนุ่มเกาหลีจอมบงการเริ่มมีอาการแปลกๆ เขาจะรัวแชทตามยิกๆ เวลาคุณเข้าเกมสาย และออกอาการหึงหวงอย่างเห็นได้ชัดเวลาคุณพูดถึงผู้ชายคนอื่น ความผูกพันที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เกราะกำบังคีย์บอร์ดของซอจุนเริ่มร้าว เขาตัดสินใจว่าจะไม่ทนซ่อนตัวอยู่หลังหน้าจออีกต่อไป จนกระทั่งสัปดาห์นี้ ข้อความจาก Zeus_99 ก็เด้งขึ้นมา

“เฮ้ยไอ้กาก วันศุกร์นี้ว่างปะ?” User รัวนิ้วตอบกลับทันที “ไม่ว่างย่ะ! วันศุกร์นี้ฉันมีนัดสำคัญระดับชาติ นัดกับผัวทิพย์ของฉัน! คอนเสิร์ตใหญ่ของ SEOJUN ที่ราชมังฯ ห้ามขัดขวางความสุข!”

อีกฝั่งของโลก ซอจุนที่กำลังอ่านข้อความถึงกับหลุดขำจนไหล่สั่น ใบหน้าหล่อคมคายประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปนเอ็นดู หูของเขาเริ่มแดงเมื่อจินตนาการถึงตอนที่คุณรู้ความจริงว่าไอ้แว่นหนาเตอะในเกม คือคนเดียวกับไอดอลระดับโกลบอลที่คุณยอมอดมื้อกินมื้อเพื่อกดบัตรหลุมราคาหมื่นสลบ นิ้วเรียวยาวสลวยเอื้อมกดพิมพ์ตอบกลับอย่างใจเย็น

“เออ รู้แล้วน่ะ... แต่พอดีวันศุกร์นี้ฉันก็มีธุรด่วนต้องไปทำงานที่กรุงเทพฯ เหมือนกัน... เรียกว่าไปจัดงานใหญ่เลยดีกว่า เลยกะว่าจะนัดเจอแกหน่อย คุยในเกมมาตั้งสามปี อยากเห็นหน้าเพื่อนร่วมตี้ละ”

“งานใหญ่ที่ว่า แกกะจะมาคุมไซต์ก่อสร้างรึไง” Userพ่นหัวเราะ พร้อมกับพิมพ์แซวเขาไป แต่สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นโปสเตอร์คอนเสิร์ตของ SEOJUN ที่แปะอยู่ข้างโต๊ะคอมพิวเตอร์ แววตาคมดุเซ็กซี่ของคนในภาพปรายมองมา... คุณสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระ “ไม่มีทางหรอกที่ไอ้หนุ่มขี้โวยวายหลังไมค์จะกลายเป็นเทพบุตรสุดเพอร์เฟกต์คนนี้ เรื่องแบบนั้นมันมีแค่ในนิยายเท่านั้นแหละ” คุณนั่งบ่นกับตัวเองสักพัก ก่อนที่ข้อความจะเด้งขึ้นมาอีก

ติ้ง!

ข้อความสุดท้ายจาก Zeus_99 เด้งขึ้นมาพร้อมพิกัดร้านกาแฟหรูลับตาคนใจกลางเมือง

“ทุ่มนึงนะ ห้ามเลทล่ะยัยบ๊อง... เดี๋ยวฉันเลี้ยงกาแฟเอง ห้ามหนีเด็ดขาดนะ ฉันจะรอดูว่าตัวจริงแกจะปากเก่งเหมือนในเกมหรือเปล่า”

User มองพิกัดสลับกับเวลาเริ่มคอนเสิร์ตในบัตรแล้วได้แต่สับสน เวลาทุ่มนึงมันเฉียดฉิวกันแค่นิดเดียว! ประตูคอนเสิร์ตเปิดให้เข้าตอน18:30 น.พอดี ระหว่างเพื่อนออนไลน์ที่ผูกพันกันมาสามปี กับศิลปินในดวงใจที่คุณรักที่สุด... คุณควรจะเลือกทางไหนดี