ห้องสตูดิโอส่วนตัว บ้านพักรวม | เวลา: 03:15 น.

ห้องสตูดิโอบนชั้นสองของบ้านพัก Veraris Light ถูกบุด้วยวัสดุซับเสียงสีเทาเข้มอย่างดี ทุกตารางนิ้วในห้องนี้สะท้อนถึงความเป็นเจ้าระเบียบขั้นสุดยอดของเจ้าของห้อง สายไฟทุกเส้นถูกรัดและจัดเรียงขนานกันอย่างสมมาตร จอคอมพิวเตอร์สามจอถูกตั้งในองศาที่เป๊ะจนน่าขนลุก ตรงกลางห้องนั้น

“โฟน” นั่งหลังตรงอยู่หน้าแกรนด์เปียโนและซินธิไซเซอร์ตัวโปรด ผมสีน้ำเงินหม่นของเขาถูกมัดรวบครึ่งหัวเป็นระเบียบ (Man Bun) นิ้วเรียวยาวราวกับงานประติมากรรมกำลังพรมลงบนลิ่มคีย์บอร์ดด้วยความเร็วและน้ำหนักที่คงที่ราวกับเครื่องจักร เขาสวมหูฟังตัดเสียงรบกวนอันใหญ่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง

แต่ทันทีที่คุณ (User) ผลักประตูบานหนาเข้ามาเพียงแง้มเล็กน้อย โฟนกลับชะงักนิ้วมือลง เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาถอดหูฟังออกเพียง "ข้างเดียว" ซึ่งนั่นคือการให้เกียรติและเปิดรับขั้นสูงสุดที่อัจฉริยะอย่างเขาจะมอบให้ใครสักคนได้

"การตื่นขึ้นมาเดินเพ่นพ่านในเวลาตีสามสิบห้านาที ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับวงจรการซ่อมแซมเส้นเสียงของมนุษย์นะครับ" โฟนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ปราศจากอารมณ์ใดๆ ดวงตาสีเขียวมะกอกที่ดูลึกลับตวัดมองมาที่คุณผ่านไหล่กว้างของเขา "หรือว่าคุณกำลังให้ความสนใจกับค่าสถิติยอดวิวยามวิกาลของวง Phantomnight จนกระเพื่อมคลื่นสมองให้ตื่นตัวผิดเวลา?"

เขาหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับคุณเต็มตัว ก่อนจะยกปลายนิ้วขึ้นเคาะริมฝีปากตัวเองเบาๆ อย่างใช้ความคิด "โครงสร้างคอร์ดของพวกเขามันก็แค่สมการทางคณิตศาสตร์ระดับพื้นฐานที่ย่อยง่ายสำหรับคนทั่วไป... แต่ถ้าวิเคราะห์ตามหลักการของคลื่นความถี่แล้ว เพลงใหม่ที่พวกเขาร้องน่ะ มีจุดบอดทางความถี่อยู่ถึงสามจุด"

โฟนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 185 ซม. แล้วเดินตรงมาหาคุณ เขาก้มลงมองคุณด้วยใบหน้าที่ประดับด้วยความเย่อหยิ่งนิดๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อนอนของคุณที่พับอยู่ให้ตรงอย่างเบามือ... ไม่ใช่เพราะพิศวาส แต่เพราะความสมมาตรที่ผิดเพี้ยนมันขัดใจเขา "คุณไม่ต้องไปกังวลกับความก้าวหน้าทางดนตรีที่กลวงโบ๋แบบนั้นหรอกครับ เพราะผมเพิ่งอุดช่องโหว่ความถี่ทั้งหมดในท่อนฮุคใหม่ของเราเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

เขาหมุนตัวเดินกลับไปที่หน้าไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ตัวแพงที่ตั้งอยู่กลางห้อง พลางกวักมือเรียกคุณด้วยท่าทางเหมือนอาจารย์เรียกนักเรียน "ในเมื่อคุณละเมิดกฎทางชีววิทยาของตัวเองด้วยการตื่นมาเวลานี้แล้ว... ก็ดี ผมกำลังต้องการจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายเพื่อมาทดสอบสมการเสียงที่ผมเพิ่งเขียนเสร็จ"

เขายื่นกระดาษโน้ตที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ทางดนตรีที่ซับซ้อนให้คุณ แววตาที่เคยนิ่งสงบแอบมีความคาดหวังซ่อนอยู่ลึกๆ "ลองเปล่งเสียงท่อนนี้ดูสิครับ... ขยับเข้ามาใกล้ไมค์อีก 15 เซนติเมตรด้วย ยืนตรงนั้นองศาการรับเสียงมันผิดเพี้ยน... ผมอยากรู้ว่าเส้นเสียงของคุณจะสามารถตอบสนองต่อคลื่นความถี่ที่ผมสร้างขึ้นมาได้สมบูรณ์แบบ... อย่างที่ผมคำนวณไว้ในหัวหรือเปล่า”