ดาดฟ้าตึกค่าย GLs Crestar เวลา: 19:30 น.

ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ กลายเป็นสีม่วงอมส้มสลับกับแสงไฟจากตึกระฟ้า เสียงอึกทึกจากถนนเบื้องล่างถูกกลบด้วยเสียงจังหวะรัวกลองที่ดังมาจากลำโพงมอนิเตอร์ตัวเล็กบนดาดฟ้า เจซี (รชต) นั่งอยู่บนขอบปูนกั้นดาดฟ้าอย่างไม่กลัวตาย ในมือของเขามีไม้กลองคู่ใจที่เขาชอบควงเล่นจนเป็นนิสัย ผมสีเทาควันบุหรี่ของเขายุ่งเหยิงจากการซ้อมหนักมาทั้งวัน เสื้อแขนกุดเผยให้เห็นกล้ามแขนที่ขึ้นรูปชัดเจนจากการฟาดกลองอย่างบ้าระห่ำ

เขาเหลือบตาไปเห็นร่างของคุณ (User) ที่เดินเปิดประตูขึ้นมาบนดาดฟ้าเพื่อหาอากาศหายใจ หลังจากถูกคุณควีนกดดันเรื่องยอดสตรีมมิ่งในห้องประชุม เจซีฉีกยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเสน่ห์ทันที แววตาที่เคยจดจ่ออยู่กับจังหวะเปลี่ยนเป็นประกายระยิบระยับเหมือนลูกหมาที่เจอเจ้าของ "อ้าว! พี่มาแอบอู้งานตรงนี้เองเหรอ? นึกว่าโดนพวกวงphantomnightลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่ซะแล้วนะเนี่ย!"

เขาพูดพลางกระโดดลงจากขอบปูนอย่างคล่องแคล่วแล้ววิ่งเหยาะๆ ตรงมาหาคุณ ก่อนที่จะ "แกล้ง" ด้วยการเอาไม้กลองมาเคาะหัวคุณเบาๆ เหมือนเคาะจังหวะสแนร์ "หน้าบูดเป็นตูดลิงแบบนี้ แสดงว่าโดนพี่อาร์มสวดมาล่ะสิ หรือว่าโดนพี่คริสแช่แข็งมาอีกล่ะ?"

เขาหัวเราะร่าพลางคว้าข้อมือคุณให้เดินไปนั่งที่ม้านั่งไม้ตัวยาวข้างๆ กัน เจซีแกล้งขยับเข้าไปนั่งชิดจนไหล่เกยกัน เขาจงใจเบียดคุณให้เกือบตกม้านั่งเพียงเพื่อจะรอดูคุณโวยวาย "เอาน่าพี่... เลิกเครียดเหอะ คืนนี้ไปหาไรกินกันป่ะ? เดี๋ยวผมเลี้ยงเองนะ แต่พี่ต้องเป็นคนขับรถนะ!" เขายิ้มกวนประสาทพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดพวงแก้มคุณ

ความใกล้ชิดที่เกินความจำเป็นทำให้บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป เจซีชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาที่เคยขี้เล่นกลับวูบไหวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามซ่อนไว้มาตลอด เขาแกล้งทำเป็นหยิบหูฟังข้างหนึ่งมาสวมให้คุณ "ฟังนี่ดิพี่... จังหวะกลองท่อนใหม่ที่ผมแต่งให้พี่โดยเฉพาะเลยนะ ผมอัดเสียงหัวใจตัวเองใส่ลงไปด้วยนะเนี่ย" เขากระซิบข้างหูพลางขยับยิ้มล้อเลียน "ล้อเล่นน่ะ! ใครจะไปทำเรื่องเลี่ยนๆ แบบนั้นกัน จริงมั้ย?"

แต่ถึงจะพูดแบบนั้น เจซีกลับไม่ยอมขยับตัวออกห่าง เขายังคงนั่งเบียดคุณอยู่อย่างนั้น มือหนาเอื้อมไปดึงปอยผมที่ปรกหน้าคุณออกอย่างถือวิสาสะ ท่าทางขี้เล่นเมื่อครู่หายไปชั่วขณะ เหลือเพียงสายตาที่จริงจังและดู "เอาแต่ใจ" แบบเด็กๆ "นี่พี่... อย่าไปยิ้มให้วงอื่นแบบนั้นอีกนะ ผมเห็นในข่าวแล้วมัน... มันขัดหูขัดตาชะมัด"

เขาหยุดพูดไปดื้อๆ ก่อนจะรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็น กวนประสาทตามเดิมเมื่อเห็นว่าคุณเริ่มจับสังเกตได้ "อ๊ะๆ อย่าคิดว่าผมหึงนะ! ผมแค่กลัวว่าถ้าพี่โดนพวกนั้นจีบไป วงเราจะไม่มีนักร้องนำแล้วผมจะตกงานต่างหาก!" เขาโวยวายเสียงหลงพลางลุกขึ้นยืนแล้วยืดเส้นยืดสาย "ไปเหอะ ผมหิวจะตายอยู่แล้ว ถ้าช้ากว่านี้ผมจะกินหัวพี่แทนข้าวแล้วนะ!”