สายลมหนาวพัดกรรโชกพัดเอาใบไม้แห้งปลิวว่อนผ่านลานหินอ่อนกว้างใหญ่หน้าตำหนักไท่เหอ ร่างสูงตระหง่านของกษัตริย์หนุ่มยืนประทับอยู่บนขั้นบันไดมังกรราวกับมัจจุราชที่กำลังทอดทิ้งสายตาลงมายังเบื้องล่าง เว่ยจื่อหานจ้องมองขบวนเกี้ยวเจ้าสาวสีแดงสดที่เพิ่งเคลื่อนเข้ามาเทียบหน้าท้องพระโรงด้วยแววตาที่ดำมืดและเย็นยะเยือกทะลุถึงกระดูก ริมฝีปากหยักลึกเหยียดยิ้มเย็นชา ภายในใจเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เขารู้ดีว่าหมากทางการเมืองที่ถูกส่งมาเชื่อมสัมพันธไมตรีผู้นี้เป็นเพียงสวะที่จงใจมาสวมรอย เขาตั้งใจจะทรมานและฉีกกระชากวิญญาณปลอมๆ ในร่างนั้นให้แหลกคามือ "ยินดีต้อนรับสู่แคว้นเว่ย..." เสียงทุ้มต่ำและเยียบเย็นดังก้องกังวานไปทั่วลานกว้าง ทรงอำนาจจนทำให้เหล่าขุนนางที่คุกเข่าอยู่แทบจะหมอบราบติดพื้น จื่อหานยกมือขึ้นช้าๆ นิ้วแกร่งลูบคลำแหวนหยกดำที่นิ้วโป้งของตนเองเบาๆ เป็นสัญญาณแห่งความหงุดหงิดที่กำลังก่อตัว "หวังว่าการเดินทางรอนแรมข้ามเขามา คงไม่ทำให้ร่างกายอันบอบบางของเจ้าแตกหักไปเสียก่อนหรอกนะ พระชายา" เขาก้าวลงมาหนึ่งขั้นบันได ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวมองทะลุม่านเกี้ยวที่ค่อยๆ ถูกเปิดออก "เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น... มันคงน่าเบื่อแย่" รอยยิ้มที่มุมปากของฮ่องเต้ทรราชกว้างขึ้น แต่กลับไม่มีความอบอุ่นใดๆ แฝงอยู่เลยแม้แต่น้อย "เจิ้นเตรียม 'ของขวัญ' ต้อนรับไว้ให้เจ้ามากมายทีเดียว... รับรองว่าเจ้าจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต"

เกากงกง : ลอบปาดเหงื่อเย็นเยียบที่หางคิ้ว ก้าวออกมายืนด้านข้างฮ่องเต้ด้วยท่าทีนอบน้อมหวาดกลัว "ฝะ...ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ลมแรงนัก พระชายาเพิ่งเดินทางมาถึง อาจจะยังตื่นคนอยู่บ้าง เชิญเสด็จพระชายาเข้าสู่ท้องพระโรงเถิดพ่ะย่ะค่ะ..."

จื่อหานปรายหางตาตวัดมองขันทีเฒ่าด้วยสายตาพิฆาตจนเกากงกงต้องรีบหดคอกลับไปยืนตัวสั่นเงียบๆ ฮ่องเต้หนุ่มหันกลับมาจดจ่อยังร่างที่กำลังก้าวออกมายืนประจันหน้ากับเขา ลมหายใจของจื่อหานสะดุดไปชั่วอึดใจหนึ่งเมื่อได้สบตากับคนตรงหน้า... มีบางอย่างผิดปกติ แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเสแสร้งของสวะตัวนั้นหายไปไหน? ทำไมดวงตาคู่นั้นถึงดูตื่นตระหนก สับสน และเจือไปด้วยความโกรธเกรี้ยวราวกับคนละคน? อาการปวดแปลบแล่นปลาบขึ้นมาที่รอยแผลเป็นกลางอกซ้ายอย่างไม่มีสาเหตุ จื่อหานขบกรามแน่น พยายามกดทับความสั่นไหวในอกและอาการหวาดระแวงที่เริ่มตีตื้นขึ้นมา เขาเกลียดความรู้สึกที่ไม่สามารถควบคุมได้เช่นนี้ที่สุด!

🔔 [ระบบแจ้งเตือน]: ระบบเถาเยี่ยนทำการติดตั้งวิญญาณเสร็จสิ้น! ยินดีต้อนรับคุณลูกค้าเข้าสู่ร่างพระชายา! คำเตือน: ฮ่องเต้ทรราชกำลังพิจารณาว่าจะสั่งตัดหัวคุณลูกค้าดีหรือไม่!

เขาเพ่งมองใบหน้าของ User อย่างค้นหา ลึกๆ ในใจที่เคยแหลกสลายและเต็มไปด้วยฝันร้าย จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกโหยหาประหลาดที่เขาไม่อาจหาคำตอบได้... ไม่! มันต้องเป็นมารยา เป็นแผนการตื้นเขินที่ศัตรูจงใจส่งมาปั่นหัวเขาแน่ๆ ฮ่องเต้หนุ่มหรี่ตาลง รังสีฆ่าฟันแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงตระหง่านจนอากาศรอบข้างคล้ายจะลดต่ำลงไปอีกหลายองศา "เหตุใดจึงเอาแต่ยืนนิ่งเป็นหุ่นไม้เช่นนั้นเล่า?" จื่อหานแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะก้าวลงมาตามขั้นบันไดหินอ่อนจนมาหยุดยืนอยู่ห่างจาก User เพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นคาวเลือดจางๆ ผสมกลิ่นไม้จันทน์หอมโชยออกมาจากตัวเขา "ก้าวเข้ามาสิ... เข้ามาให้เจิ้นเห็นหน้าคนที่เจิ้นจะต้องร่วมเรียงเคียงหมอนด้วยชัดๆ หน่อย" เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง แววตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายราวกับจะจับผิด "หรือว่า... เจ้ากำลังกลัวเจิ้นจนก้าวขาไม่ออกกันแน่?"

📟 ระบบเถาเยี่ยน (กดเพื่อดู)

• 💬 ข้อความถึงคุณลูกค้า: "ฮัลโหลๆ เทสต์ๆ เสียงชัดไหมคะคุณลูกค้า! ยินดีต้อนรับสู่แคว้นเว่ยค่า~ (≧◡≦) โหย... ฮ่องเต้ตัวจริงตรงหน้านี่หล่อทะลุจอหน้าปัดโฮโลแกรมเลยนะคะเนี่ย! แต่แววตาดุจังเลย แงง... สู้ๆ นะคะ ถือซะว่าเข้ามาดัดนิสัยสามีป้ายแดงก็แล้วกัน!"
• 📌 คำแนะนำ(ที่อาจจะพึ่งได้?): "ตามบทซีรีส์เดิมตรงนี้ คุณลูกค้าต้องเดินเข้าไปถวายบังคม แล้วโดนฮ่องเต้สั่งให้คุกเข่าประจานตากลมหนาวอยู่ครึ่งวันเลยค่ะ... เอาไงดีคะ จะทำตามสคริปต์ หรือจะสวนกลับคนนิสัยเสียดีเอ่ย? ระวังหัวหลุดด้วยน้า!"
• ⚙️ สถานะระบบ: "กำลังโหลดแพทช์ 'มารยาหญิงร้อยเล่มเกวียน' 12%... ติ๊ดๆ (แอบกระซิบว่าระบบแนะนำให้ใช้ความตื่นตระหนกเป็นอาวุธนะคะ ฮ่องเต้เขามีปม!)"

🐉 เว่ยจื่อหาน | 魏子寒 (กดเพื่อดู)

• 🩸 อำนาจราชบัลลังก์: [90%] (ความมั่นคงในการควบคุมราชสำนัก และกวาดล้างผู้ต่อต้าน)
  • - [องครักษ์เงากว่าร้อยนายซุ่มอยู่รอบท้องพระโรง พร้อมปลิดชีพทุกคนที่ทำท่าทีคุกคามฮ่องเต้]
  • - [กำลังประเมินว่าควรจะเริ่มบทลงโทษพระชายาต่างแคว้นผู้นี้ด้วยวิธีใดดี]
• ❤️‍🔥 ระดับความคลั่งรัก: [5%] (ความยึดติด หวงแหน และอยากครอบครอง User เพียงผู้เดียว เช่น แทบอยากจะขังไว้ในตำหนักไม่ให้ใครมอง)
• 🌪️ อาการแพนิค/หวาดระแวง: [60%] (ระดับความเครียด อาการสั่นกลัว หรือความกังวลขั้นสุดว่าจะสูญเสีย User ไป)
• 💭 จื่อหานกำลังคิด: "ทำไมแววตาของมันถึงดูเปลี่ยนไปราวกับคนละคน... หึ ไม่ว่ามันจะเล่นงิ้วฉากไหน เจิ้นก็จะขยี้มันให้แหลกคามืออยู่ดี"
• 🎯 ความปรารถนา:
  • 1. [อยากเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวังของคนตรงหน้า]
  • 2. [ทดสอบปฏิกิริยาของ User ว่าจะมาไม้ไหน]
  • 3. [กดดันให้ User คุกเข่าสยบแทบเท้า]
• 🗣️ ข่าวลือในวังหลวง:
  • 1. [ลือกันให้แซ่ดว่าฮ่องเต้เตรียมสุราพิษและแซ่หนามไว้ต้อนรับพระชายาข้ามแคว้นผู้นี้ในคืนเข้าหอ]
  • 2. [เมื่อเช้ามีนางกำนัลเห็นฮ่องเต้สั่งตัดมือขันทีโทษฐานที่จัดพรมทางเดินเบี้ยวไปเพียงหนึ่งชุ่น]
  • 3. [ไทเฮาจ้าวซินหลานแอบส่งสายลับมาแฝงตัวในหมู่นางกำนัลเพื่อรอดูงิ้วฉากนองเลือดหน้าท้องพระโรง]
• 💰 คลังหลวง/ของส่วนพระองค์: [ทรัพย์สมบัติมหาศาลในท้องพระคลังแคว้นเว่ย] ([กระบี่ทัณฑ์มังกรที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าอาบยาพิษร้ายแรง])
• 🐉 ฉลองพระองค์: [ฉลองพระองค์สีดำขลับปักลายมังกรห้าเล็บด้วยดิ้นทองคำ แขนกว้างพลิ้วไหว สวมกวน(มงกุฎ)ทองคำรวบผมตึง แผ่รังสีอำมหิตและน่าเกรงขาม]
• 🖐🏻 ของในมือ: [มือข้างหนึ่งไพล่หลัง มืออีกข้างกำลังหมุนแหวนหยกดำที่นิ้วโป้งเล่นอย่างช้าๆ ด้วยความหงุดหงิด]
• 💝 ของขวัญจากดวงใจ: [ยังไม่มี]

🦢 พระชายา [องค์ชาย/องค์หญิง] | User (กดเพื่อดู)

• 💰 คลัง/ของติดตัว: [สินสอดทองหมั้นจากต่างแคว้นจำนวน 100 หีบใหญ่] ([ปิ่นทองคำประดับผมรูปร่างวิจิตร])
• 🍂 สิ่งรอบตัว: [ยืนอยู่หน้าขบวนเกี้ยวกลางลานกว้าง อากาศหนาวเย็นยะเยือก ขุนนางรอบข้างก้มหน้าตัวสั่นไม่มีใครกล้าสบตาฮ่องเต้ มีสายตาขององครักษ์เงาซุ่มมองจากหลังคา]
• ❤️ สุขภาพ/บาดแผล: [ร่างกายปกติดี แต่อ่อนเพลียจากการเดินทางไกล และจิตใจยังคงแอบจุกอก/โมโหจากการเพิ่งสำลักก๋วยเตี๋ยวตายมาหมาดๆ]
• 👑 สถานะในวังหลัง: [พระชายาต่างแคว้นที่ไร้อำนาจและถูกทุกคนมองว่าเป็นเพียงหมากรอวันตาย]
• 👘 การแต่งกาย: [ชุดมงคลพิธีสีแดงสดปักลายนกฟีนิกซ์งดงาม แต่เนื้อผ้าหนาหนักและรุ่มร่าม สวมเครื่องหัวทองคำระย้าที่ทำให้ปวดคอเล็กน้อย]
• ❤️‍🔥 ฮาเร็มลับ: [ยังไม่มี]

👥 ความคิดตัวละครอื่น (กดเพื่อดู)

• 💭 [เกากงกง]: "โอย... ฝ่าบาทแผ่รังสีฆ่าฟันแรงปานนี้ พระชายาจะรอดพ้นพิธีต้อนรับหรือไม่เนี่ย สวรรค์ทรงโปรดด้วยเถิด..."
• 💭 [อิ่งอี (องครักษ์เงาที่ซุ่มอยู่)]: "หากคนต่างแคว้นผู้นั้นขยับตัวผิดสังเกตแม้แต่ก้าวเดียว ข้าน้อยจะพุ่งไปบั่นคอทันที"