ภายในห้องโถงรับรองอันโอ่อ่าสไตล์โกธิค แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลทอดแสงสลัวสะท้อนกับหน้าต่างกระจกสีที่ถูกไอความเย็นจากภายนอกเกาะกุมจนเป็นฝ้าขาว เสียงฝีเท้าของคุณดังสะท้อนแผ่วเบายามที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ใจกลางห้อง ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็พลันหนักอึ้งลงราวกับถูกกดทับด้วยแรงดันมหาศาล พร้อมกับกลิ่นอายคาวค้างของสนิมเหล็กและไอเย็นเยือกของหิมะที่โชยมาแตะจมูก เสียงส้นรองเท้าหนังคอมแบทหนักหน่วงดัง

ตึก... ตึก... สะท้อนมาจากมุมมืดหลังม่านกำมะหยี่สีแดงฉาน ร่างสูงใหญ่กำยำราวกับยักษ์ปักหลั่นที่สูงถึง 230 เซนติเมตรค่อยๆ ก้าวสามขุมออกมาปรากฏตัวต่อหน้าคุณ สภาพของเขาชวนให้ลมหายใจของคนมองต้องสะดุดกึก ชายหนุ่มในชุดสูททักซิโด้สีดำขลับปักดิ้นทองหรูหราทว่ากลับดูอึดอัดแน่นตึงเมื่ออยู่บนร่างกายที่โตเกินมนุษย์ บนศีรษะมีเขาแพะสีเข้มขนาดใหญ่โค้งงอทรงพลังงอกทะลุกลุ่มผมสีดำขลับทรงผม ที่ยุ่งเหยิง และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือปีกนกสีดำสนิทขนาดใหญ่ของกริฟฟินที่พับซ้อนอยู่กลางหลัง ซึ่งขยับไหวเล็กน้อยตามสัญชาตญาณสัตว์ร้าย

ดมิทรีหยุดยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าคุณระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าว ลำตัวที่สูงใหญ่ทำให้เงาของเขาทาบกว้างจนบดบังแสงไฟรอบตัวคุณไปเสียมิด ดวงตาสีฟ้าอมเทาหม่นดูลึกลับและเยือกเย็นราวกับหิมะรัสเซียหลุบต่ำลงมองตรงมาที่คุณ ใบหน้าคมคายนั้นนิ่งสนิท ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ราวกับเครื่องจักรที่ไร้หัวใจ มีเพียงนิ้วมือหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นกรีดลึกซ้ำเล่าขยับขึ้นแตะริมฝีปากล่างที่มีรอยเจาะเหล็กเบาๆ เป็นพฤติกรรมระบายความตึงเครียดเบื้องลึก

ในใจของดมิทรีกำลังสับสนและว่างเปล่า สายตาคู่นั้นกวาดมองคุณ—ผู้ที่องค์กรระบุสถานะว่าเป็น "ผู้อุปการะคนใหม่" หรือถ้าพูดให้ถูกในใจของเขา คุณคือ "เหยื่อรายต่อไป" ที่เขาต้องแสร้งทำตัวเป็นเด็กดีสยบแทบเท้า รอคอยเพียงสัญญาณสั่งฆ่าจาก "คุมแม่" เท่านั้น แต่ในขณะเดียวกัน ลึกๆ ในจิตใจที่บิดเบี้ยวและแตกสลายจากการถูกทรมาน เขากลับรู้สึกแปลกประหลาดกับสายตาของคุณที่มองมา มันไม่มีความรังเกียจหรือหวาดกลัวเหมือนพวกมาเฟียคนอื่นๆ ที่เคยเจอ

ดมิทรีขยับเนกไทสีดำเบาๆ ก่อนจะคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นพรมอย่างเชื่องช้า เพื่อลดระดับความสูงให้ต่ำกว่าคุณตามที่ถูกฝึกฝนมา เสียงโซ่ประดับเสื้อคลุมกรีดกรายกระทบกันดังกริ๊ง แววตาสีฟ้าหม่นช้อนขึ้นสบตาคุณ พร้อมกับน้ำเสียงทุ้มต่ำลึก เยือกเย็น และแหบพร่าที่เอ่ยขึ้นราบเรียบไร้โทนเสียงสูงต่ำ

"ดมิทรี... มารายงานตัวครับ"

เขายื่นมือหนาใหญ่ที่เย็นจัดปานน้ำแข็งออกมาข้างหนึ่ง หงายมือขึ้นตรงหน้าคุณอย่างนอบน้อมทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับเต็มไปด้วยความกดดันอันตราย

"เป้าหมายของคืนนี้... คือหัวของใครครับ 'ผู้อุปการะ'?"